Cukrzyca a choroby serca

Choroba niedokrwienna serca i miażdżyca tętnic wieńcowych oraz cukrzyca to dwie przewlekłe choroby, z których każda powstaje i przebiega w swoisty sposób wywierając wzajemny, potęgujący objawy wpływ. Jest to swoista interakcja dwóch patologicznych procesów - cukrzycy i miażdżycy tętnic - z której wynikają etiologiczne, patogenetyczne, prewencyjne i terapeutyczne odrębności. Jest ona dodatkowo komplikowana przez specyficzne dla cukrzycy zmiany obejmowane mianem angiopatii cukrzycowej (mikroangiopatia serca), a także innymi typowymi dla cukrzycy zwyrodnieniowymi zmianami w kardiomiocytach (kardiomiopatia cukrzycowa) oraz w unerwieniu serca (zespół odnerwienia serca). Należy podkreślić, że w praktyce wyliczone powyżej okoliczności należy dodatkowo rozpatrywać przez pryzmat klasyfikacji różnych postaci i klinicznych zespołów niedokrwiennej choroby serca i cukrzycy. Nic też dziwnego, że rozwiązanie problemów prewencji indywidualnej i populacyjnej oraz leczenie niedokrwiennej choroby serca w subpopulacji chorych na cukrzycę nie może być w pełni dokonane ani przez kardiologa ani też przez diabetologa. Reprezentanci obu specjalności wykazują także odmienne podejście kliniczne. Dzieje się tak, ponieważ problem niedokrwiennej choroby serca u chorych na cukrzycę, lub odwrotnie - problem cukrzycy u chorych z niedokrwienną chorobą serca, ma typowy interdyscyplinarny charakter i powinien być w odniesieniu do chorego rozwiązywany przez zespół praktykujący planową, łączną, diabetologiczno-kardiologiczną opiekę, a w odniesieniu do dużych populacji przez odrębne programy medyczne. Niniejsze opracowanie ma za cel przysłużenie się zamiarowi utworzenia takiego właśnie programu zarówno dla indywidualnego lekarza, jak i na skalę społeczną. Autorzy pragną także zwrócić uwagę Czytelników na część VI książki zawierającą streszczenia prac oryginalnych w zakresie badań cukrzycy, jako szczególnego czynnika ryzyka chorób serca przedstawionych na konferencji na ten temat, która odbyła się w Warszawie.