Bodźce akustyczne a stabilność postawy ciała

Człowiek żyje w środowisku, w którym dźwięki odgrywają znaczącą rolę. Nabierają one cech sygnałów, jeśli niosą ze sobą istotne informacje lub tworzą tylko tło akustyczne. Istnieją również dźwięki niepożądane, uciążliwe i wpływające negatywnie na człowieka, zwane hałasem (Yalentin 1985, Jethon 1997, Marcinkowski 1997). Powstają one na skutek nakładania się różnych dźwięków, które ulegają zmieszaniu w sposób przypadkowy (Czeskin 1972). W ostatnich dziesięcioleciach stale obserwuje się wzrost tego szkodliwego zjawiska. Uprzemysłowienie, zwiększenie się liczby pojazdów samochodowych, komunikacja miejska - to elementy ha-łasorodne środowiska akustycznego otaczającego człowieka (Zalewski, Konopka 1996).
Skutki oddziaływania hałasu na organizm człowieka mogą być różnorodne. Stała ekspozycja na dźwięki o wysokim natężeniu może doprowadzić do uszkodzenia słuchu. Nadmierny hałas - oprócz oddziaływania specyficznego (na słuch) - ujawnia się w wielu innych reakcjach ustroju człowieka. Jest on czynnikiem stresowym, wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, psychikę, procesy poznawcze, narządy wewnętrzne (Czeskin 1972, Harazin i wsp. 1990, Dembowski 1991, Dudek i wsp. 1991, Dembowski i wsp. 1993, Kantor 1996, Jethon 1997). Hałas środowiskowy może zakłócać wiele ważnych biologicznie i społecznie czynności codziennych, utrudnia naukę, pracę umysłową i wypoczynek. Jest też często przyczyną dyskomfortu, drażliwości, a nawet agresji. Po długotrwałym przebywaniu w hałasie następuje zmęczenie przechodzące w depresję i obniżenie sprawności intelektualnej (Jethon 1997).